Okres wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony wynosi 2 tygodnie, 1 miesiąc albo 3 miesiące. Decyduje staż zakładowy, czyli łączny czas zatrudnienia u danego pracodawcy.
Jaki jest okres wypowiedzenia umowy na czas nieokreślony?
Zgodnie z art. 36 § 1 Kodeksu pracy długość wypowiedzenia zależy od okresu zatrudnienia u konkretnego pracodawcy:
| Staż pracy u pracodawcy | Okres wypowiedzenia |
|---|---|
| Mniej niż 6 miesięcy | 2 tygodnie |
| Co najmniej 6 miesięcy, ale mniej niż 3 lata | 1 miesiąc |
| Co najmniej 3 lata | 3 miesiące |
Są to ustawowe okresy wypowiedzenia. Wypowiedzenie obejmujące tygodnie kończy się w sobotę, a wypowiedzenie obejmujące miesiąc kończy się w ostatnim dniu miesiąca. Oznacza to, że data złożenia pisma nie zawsze odpowiada dacie zakończenia umowy.
Co wlicza się do stażu zakładowego?
Przy ustalaniu okresu wypowiedzenia bierze się pod uwagę staż zakładowy, a nie cały staż zawodowy pracownika. Liczy się więc zatrudnienie u tego samego pracodawcy, nawet jeśli pracownik wcześniej pracował w innych firmach.
Do stażu zakładowego zalicza się:
- Wszystkie okresy zatrudnienia u danego pracodawcy.
- Zatrudnienie na podstawie kolejnych umów o pracę zawartych z tym samym pracodawcą.
- Okresy wcześniejszego zatrudnienia, nawet jeśli między umowami występowały przerwy.
- Sam okres wypowiedzenia, ponieważ trwa on do dnia rozwiązania stosunku pracy.
W określonych sytuacjach uwzględnia się także wcześniejsze zatrudnienie związane z przejściem zakładu pracy na innego pracodawcę. Takie zasady potwierdził Sąd Najwyższy w uchwale z 15 stycznia 2003 r., sygn. III PZP 20/02.
Czy okres wypowiedzenia można zmienić?
Okresy wskazane w Kodeksie pracy są punktem wyjścia, ale w określonych przypadkach mogą zostać zmodyfikowane. Umowa o pracę może przewidywać dłuższy okres wypowiedzenia, jeżeli takie rozwiązanie jest korzystne dla pracownika. Ocena nie zawsze sprowadza się do samej długości terminu. Bierze się pod uwagę całość postanowień umowy oraz bilans korzyści i strat dla pracownika.
Art. 36 § 5 Kodeksu pracy wprost pozwala ustalić dłuższy okres wypowiedzenia w umowie z pracownikiem zatrudnionym na stanowisku związanym z odpowiedzialnością materialną za powierzone mienie. W praktyce orzecznictwo Sądu Najwyższego dopuszcza także wydłużenie okresu w innych sytuacjach, pod warunkiem zachowania zasady uprzywilejowania pracownika z art. 18 Kodeksu pracy.
Po złożeniu wypowiedzenia strony mogą również uzgodnić wcześniejszy termin rozwiązania umowy. Jest to porozumienie dotyczące daty zakończenia zatrudnienia, o którym mowa w art. 36 § 6 Kodeksu pracy. Nie zmienia ono samego faktu złożenia wypowiedzenia, lecz pozwala zakończyć stosunek pracy wcześniej za zgodą obu stron.
Artykuł ma charakter informacyjny i nie stanowi porady prawnej. W sprawie wymagającej oceny konkretnej umowy lub sytuacji pracowniczej warto skonsultować się z prawnikiem.
